به تغيير بدون تناسب مقامات و نغمات قرآني «خارج لحني» گويند؛ كه دو حالت دارد:

  • خارج لحني در حين تلاوت: يعني خروج بدون تناسب از يك مقام به مقام ديگر، در اثناي تلاوت يك قسمت.
  • خارج لحني در فواصل تلاوت: يعني شروع بدون تناسب يك مقام، پس از قطع تلاوت در مقام ديگر. تأكيد عدم تناسب بدين جهت است كه فرق بين خارج لحني و تركيب مقامات (مركب خواني) كه نشان دهنده مهارت قاري قرآن است و حسن تلاوت را مي رساند، روشن شود. خارج لحني از نقائص جدي تلاوت مي باشد و چون بايد قرآن را زيبا تلاوت كرد، هميشه بايستي از آن احتراز نمود. پس قاريان بايد با تمرين و سعي جدي و اراده قوي بكوشند تا تلاوتشان از خارج لحني مصون بماند.


  •  

    Zugriffe: 3446