امروز در مورد جملات امری در زبان آلمانی بحث می کنیم

در زبان آلمانی 3 نوع گونه برای امر کردن استفاده می شود

گونه نخست: که گونه محترمانه و مودبانه است. شخصی را مورد خطاب قرار می دهیم که برای ما بیشتر  ناشناخته شده و یا رسمی باشد و یا یک بزرگتر. به هر حال در این گونه امری از ضمیر Sie که معادل شمای مودبانه فارسی است استفاده می شود.  

در این گونه از امر کردن نخست مصدر را می آوریم و پس از آن ضمیر Sie را اضافه می کنیم.

برای مثال

Gehen Sie 

Schreiben Sie 

Sprechen Sie Deutsch

هر سه جمله به معنای 

بروید

بنویسید!

آلمانی صحبت کنید! 

توجه: واژه bitte به معنای لطفا را می توان هم در اول جمله و هم در آخر و حتی در میان جمله  افزود مثل جمله زیر

Bitte sprechen Sie Deutsch 

Sprechen Sie Deutsch bitte 

Sprechen Sie bitte Deutsch 

هر سه جمله بالا به معنایی

لطفا آلمانی صحبت کنید!

است

 

گونه دوم: این گونه دوستانه و به عبارتی خطاب به یک نفر است و گونه ای غیر رسمی است مثل اینکه بخواهیم بگوییم

بنویس

تماشا کن!

Schreib  

Schau

در این گونه از ضمیر استفاده نمی کنیم به عبارتی ضمیر دوم شخص مفرد du در جمله پنهان است. و ما از ریشه فعل برای امر کردن به شخصی مخاطب استفاده کرده ایم. مثل اینکه در زبان فارسی به کسی چنین امر کنیم ” خور”  بجای بخور

راستی در این نوع هم bitte را می توان مثل گونه نخست افزود. به هر حال آدم با دوستشم باید مودب باشه

مثل جمله

Komm mit mir bitte meine liebe

یعنی  

عزیزم لطفا با من بیا!

گونه سوم: این گونه در خطاب به چند شخص غیر رسمی به کار می رود و مخاطب در این گونه همان ضمیر Ihr به معنای شماهاست. یا شما دو نفر

در این گونه ضمیر ihr نیز در جمله پنهان است. و فعلی که امر به کاری می کند. فعل صرفی است که برای ihr استفاده می شد.( شما قبلا صرف فعل با ضمایر فاعلی را آموختید). 

به مثال های زیر توجه کنید

Kommt bitte Kinder 

Ashkan und Sasan geht zum Bett bitte

معانی جملات بدین گونه است:

بچه ها لطفا بیایید

اشکان و ساسان لطفا برین به رخت خواب( برین بخوابین)!

نکته ای دیگر اینکه مصدر sein به معنای بودن که فعل امر آن در فارسی باش است، در آلمانی در این سه مورد می شود:

Sein Sie  

Seid 

Sei

همانطور که یاد گرفتید، به معنای 

باشید

شماها باشید

باش!

Zugriffe: 3722