- کافى ج ۶، ص ۳۷۵؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۴۴.
۲- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۴۱۶، بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۹۸.
۳- محاسن ، ج ۲، ص ۳۲۳؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۴۳.
۴- بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۲۳۵.
۵- طب الائمه ، ۶۷۲؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۲۳۲.
۶- دعائم الاسلام ، ج ۲ ص ۱۵۰.
۷- طب الائمه ، ص ۶۸؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۲۳۴.
۸- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۴۰۴؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۲۳۴.
۹- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۷۰، بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۶۳.
۱۰- کافى ، ج ۶، ص ۳۵۲.
۱۱- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۷۱، بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۶۵.
۱۲- مکرم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۷۱، بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۵۴.
۱۳- خصال ۶۳۶، بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۶۵.
۱۴- شهرى در عراق که نزدیک حله است .
۱۵- خصال ، ص ۲۴۹؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۲۲۱.
۱۶- طب الائمه ، ص ۱۳۴؛ بحارالانوار، ج ۶۲ ،ص ۱۶۴.
۱۷- کافى ، ج ۶، ص ۳۵۲.
۱۸- کافى ، ج ۶، ص ۳۵۳؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۶۲.
۱۹- کافى ، ج ۶، ص ۳۵۵؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۶۲.
۲۰- کافى ، ج ۶، ص ۳۵۴؛ بحارالانوار، ج ۶۶،ص ۱۶۲.
۲۱- کافى ج ۶، ص ۳۵۵.
۲۲- حلب الائمه ، ص ۵۹؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۱۲۳.
۲۳- کافى ، ج ۶، ص ۳۵۴؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۶۰.
۲۴- حلب الرضا، ص ۶۱؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۳۲۰.
۲۵- محاسن ، ج ۲، ص ۳۵۶؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۶۰.
۲۶- محاسن ، ج ۲، ص ۳۵۶؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۶۰.
۲۷- کافى ، ج ۶، ص ۳۵۴؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۶۰.
۲۸- ورم همراه با درد در مفاصل پا و انگشتان که معمولا گریبان گیر مرفهین است و در اثر کم تحرکى و زیاده روى در خوردن گوشت به وجود مى آید.
۲۹- کنز العمال ج ۱۰ م ص ۴۴؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۸۶.
۳۰- مکارم الاخبار، ج ۱، ص ۳۳۷؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۸۶.
۳۱- طب الائمه ، ص ۱۳۷؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۸۶.
۳۲- کافى ، ج ۶، ص ۳۵۸؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۸۵.
۳۳- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۷۶؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۸۷.
۳۴- کافى ج ۶، ص ۳۵۰؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۴۹.
۳۵- مکرم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۷۸؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۲۳.
۳۶- کافى ، ج ۱، ص ۳۵۰، بحارالا نوار، ج ۶۶، ص ۱۱۹.
۳۷- این گیاه در مناطق مختلف ، نام هاى مختلفى دارد، از جمله : تره خراسانى ، ریحان کوهى گل بستان افروز، ریحان سرخ ، سلیمانى ، سپر غم .
۳۸- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۸۷؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۱۴
۳۹- محاسن ، ج ۲، ص ۳۲۰؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۳۰۴
۴۰- کافى ج ۶، ص ۳۶۴؛ بحارالانوار، ج ۶۶، (ص) ۳۰۴.
۴۱- کافى ج ۶، ص ۳۶۴؛ بحارالانوار، ج ۶۶، (ص) ۲۱۵.
۴۲- از بیماریهاى مربوط به چشم است .
۴۳- کافى ج ۶، ص ۳۶۴؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۱۵.
۴۴- مکرم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۹۸؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۲۴.
۴۵- کافى ، ج ۶، ص ۳۷۳؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۲۲.
۴۶- مکرم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۹۸؛ بحارالانوار، ج ص ۲۲۳.
۴۷- مکرم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۹۸؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۲۳.
۴۸- مکرم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۹۸؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۲۴.
۴۹- مکرم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۹۸؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۲۳.
۵۰- طب الائمه ، ص ۱۳۹؛ بحارالانوار، ج ۶۶ م ۲۲۲.
۵۱- کافى ، ج ۶، ص ۳۷۳.
۵۲- مکرم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۹۷؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۶۶.
۵۳- مکرم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۹۷؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۶۶.
۵۴- مکرم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۹۷؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۶۶.
۵۵- مکرم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۹۷؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۶۶.
۵۶- طب النبى ، ص ۶، بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۲۹۴.
۵۷- عیون اخبار الرضا، ج ۲، ص ۳۵، بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۵۸.
۵۸- مکرم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۳۵؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۶۲.
۵۹- کافى ج ۶، ص ۲۴۳؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۶۰.
۶۰- کافى ، ج ۶، ص ۳۴۱.
۶۱- طب النبى ، ص ۸، بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۲۹۶
۶۲- کنز الاعمال ج ۱۰، ص ۴۰
۶۳- مکارم الاخلاق ج ۱، ص ۳۷۳، بحارالانوار، ج ۶۶ ص ۱۷۷
۶۴- خطال ، ص ۱۵۷، بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۶۶
۶۵- مکارم الاخلاق ج ۱، ص ۳۷۴، بحارالانوار، ج ۶۶ ص ۱۷۷
۶۶- محاسن ج ۲، ص ۳۶۵، بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۷۰
۶۷- طب الائمه ص ۱۳۶، بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۷۵
۶۸- محاسن ج ۲، ص ۳۶۴، بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۶۹
۶۹- خصال ص ۶۱۲، بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۶۸
۷۰- طب الائمه ص ۱۳۶، بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۷۵
۷۱- محاسن ج ۲، ص ۳۶۷، بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۷۱
۷۲- کنز العمال ، ج ۱۰، ص ۴۰.
۷۳- مکارم الاخلاق ، ج ۱ ص ۳۷۴؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۶۷
۷۴- کافى ، ج ۶، ص ۳۵۷؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۷۰
۷۵- دعوات ، ص ۱۵۱؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۷۷.
۷۶- درختى همیشه سبز که برگى خوشبو و گلى سفید و معطّر دارد و در عربى به آن آس مى گویند.
۷۷- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۷۳؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۷۷.
۷۸- مکارم الاخلاق ج ۱، ص ۳۷۲؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۷۶.
۷۹- کافى ، ج ۶، ص ۲۲.
۸۰- طب النبى ، ص ۱۱؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۳۰۰.
۸۱- الدروع الواقیه ، ص ۴۲؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۰۵.
۸۲- طب النبى ، ص ۶؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۲۹۴.
۸۳- بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۲۹۹.
۸۴- طب النبى ، ص ۱۰؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۲۹۹.
۸۵- طب النبى ص ۶؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۲۹۵.
۸۶- کافى ، ج ۶، ص ۳۴۰، بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۰۶.
۸۷- بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۵۲.
۸۸- بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۹۹.
۸۹- کافى ، ج ۶، ص ۳۷۴؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۴۸.
۹۰- کافى ، ج ۶، ص ۳۷۴؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۴۸.
۹۱- کنز العمال ، ج ۱۰، ص ۸۶.
۹۲- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۴۳؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۵۸.
۹۳- محاسن ، ج ۲، ص ۲۲۵؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۶۶.
۹۴- کافى ج ۶، ص ۳۴۱؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۱۷۳
۹۵- منظور از مرغ ، پرنده است و منظور از تخم مرغ ، تخم پرندگان .
۹۶- کنزالعمال ، ج ۱۰، ص ۳۳.
۹۷- محاسن ، ج ۲، ص ۲۷۵؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۴۶.
۹۸- طب الائمه ، ص ۱۳۰.
۹۹- کافى ، ج ۶ ص ۳۲۴؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۴۶.
۱۰۰- این غذا در زبان فارسى ، به ((شش انداز)) موسوم مى باشد.
۱۰۱- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۴۲۵؛ بحارالانوار، ج ۱۰۴، ص ۸۳.
۱۰۲- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۴۲۵؛ بحارالانوار، ج ۱۰۴، ص ۸۳.
۱۰۳- کافى ، ج ۶، ص ۳۲۴؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۴۶
۱۰۴- دعائم الاسلام ، ج ۲، ص ۱۴۵؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۲۷۳.
۱۰۵- کافى ، ج ۶، ص ۳۲۵؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۴۶.
۱۰۶- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۴۲۵؛ بحارالانوار، ج ۱۰۴، ص ۸۴.
۱۰۷- کافى ، ج ۶، ص ۳۲۵؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۴۷.
۱۰۸- محاسن ، ج ۲، ص ۲۷۷؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۴۷.
۱۰۹- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۲۵؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۴۸.
۱۱۰- خصال ، ص ۱۵۵؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۴۵.
۱۱۱- طب الرضا، ص ۶۳؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۳۲۱.
۱۱۲- طب الرضا ص ۲۸؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۳۲۱.
۱۱۳- کافى ، ج ۶، ص ۲۴۹؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۴۳.
۱۱۴- کافى ، ج ۶، ص ۳۷۱؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۳۰.
۱۱۵- کافى ، ج ۶، ص ۳۷۱؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۳۰.
۱۱۶- الدعوات ، ص ۱۵۹.
۱۱۷- بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۲۹۷؛ کنزالعمال ، ج ۱۰، ص ۴۰.
۱۱۸- کافى ، ج ۶، ص ۳۶۰، محاسن ، ج ۲، ص ۳۷۳.
۱۱۹- کافى ، ج ۶، ص ۳۶۰.
۱۲۰- کافى ، ج ۶، ص ۳۶۰، محاسن ، ج ۲، ص ۳۷۲.
۱۲۱- طب الرضا، ص ۲۷؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۳۲۱.
۱۲۲- امالى شیخ طوسى ، ص ۳۶۹؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۹۱.
۱۲۳- کافى ، ج ۶، ص ۳۵۹؛ محاسن ، ج ۲، ص ۳۷۳.
۱۲۴- طب الائمه ، ص ۱۳۵؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۹۲.
۱۲۵- کافى ، ج ۶ ص ۳۶۰، بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۶۷.
۱۲۶- فردوس ج ۱، ص ۱۲۷.
۱۲۷- کافى ، ج ۶، ص ۳۶۵؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۰۰.
۱۲۸- کافى ، ج ۶، ص ۳۶۵؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۰۰.
۱۲۹- کافى ، ج ۶، ص ۳۶۵؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۰۰.
۱۳۰- کافى ، ج ۶، ص ۳۶۵؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۰۰.
۱۳۱- محاسن ، ج ۲، ص ۳۱۸؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۶۰.
۱۳۲- کافى ، ج ۶، ص ۳۶۶؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۰۲.
۱۳۳- نماز عشاء خصوصیت ندارد و منظور، خوردن این سبزى در شب است .
۱۳۴- محاسن ، ج ۲، ص ۳۲۴؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۳۶.
۱۳۵- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۹۰؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۳۷.
۱۳۶- کافى ، ج ۶، ص ۳۶۸؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۳۷.
۱۳۷- تلبینه ، غذایى شبیه کاچى است که از شیر و عسل و آرد یا سبوس درست مى شود.
۱۳۸- فردوس ، ج ۲، ص ۷۶.
۱۳۹- کافى ج ۶، ص ۳۲۱؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۹۶.
۱۴۰- کنزالعمال ، ج ۱۰، ص ۳۷.
۱۴۱- کافى ، ج ۶، ص ۳۲۰؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۹۶.
۱۴۲- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۲۹؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۱۷.
۱۴۳- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۲۹؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۱۷.
۱۴۴- کافى ، ج ۶، ص ۳۶۹؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۱۷.
۱۴۵- محاسن ، ج ۲، ص ۳۲۷؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۱۷.
۱۴۶- بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۲۸۵.
۱۴۷- کنزالعمال ، ج ۱۰، ص ۴۶؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۲۹۷.
۱۴۸- طب النبى ، ص ۸؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۲۹۶.
۱۴۹- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۹۹؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۹۴.
۱۵۰- طب النبى ، ص ۱۰، بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۲۹۸.
۱۵۱- طب النبى ، ص ۱۰، بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۲۹۸.
۱۵۲- شاید همان گونه که پیه در بن ، از مازاد مواد غذایى به وجود مى آید، خربزه نیز نسبت به زمین این گونه باشد. البته این ، حدس و گمان مترجم است و حقیقت هستى را خدا و بندگان برگزیده اش مى دانند.
۱۵۳- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۴۰۰؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۹۴.
۱۵۴- خصال ، ص ۴۴۳.
۱۵۵- خصال ، ص ۴۴۳، بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۹۶.
۱۵۶- کنزالعمال ، ج ۱۰، ص ۴۶؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۲۹۹.
۱۵۷- کافى ، ج ۶، ص ۳۶۱؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۲۰۳.
۱۵۸- طب النبى ، ص ۸؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۲۹۶.
۱۵۹- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۹۰؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۳۴.
۱۶۰- کافى ، ج ۶، ص ۳۶۷؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۳۴.
۱۶۱- کافى ، ج ۶، ص ۳۶۷؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۳۴.
۱۶۲- نوعى خرما است .
۱۶۳- محاسن ، ج ۲، ص ۳۴۵؛ بحارالانوار، ج ۱۰۴، ص ۸۲.
۱۶۴- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۶۵؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۴۱.
۱۶۵- نوعى خرما است .
۱۶۶- محاسن ، ج ۲، ص ۳۴۲؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۳۳.
۱۶۷- خصال ، ص ۶۱۵؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۴۱.
۱۶۸- محاسن ، ج ۱، ص ۷۶؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۲۸.
۱۶۹- کافى ، ج ۶، ص ۳۴۵؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۳۳.
۱۷۰- دعائم الاسلام ، ج ۲، ص ۱۱۱.
۱۷۱- طب النبى ، ص ۷؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۲۹۶.
۱۷۲- کنزالعمال ، ج ۸، ص ۵۰۹.
۱۷۳- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۶۵؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۴۱.
۱۷۴- کنزالعمال ، ج ۱۲، ص ۳۳۸.
۱۷۵- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۲۶؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۴۱.
۱۷۶- کافى ، ج ۶، ص ۲۴؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۲۸.
۱۷۷- کنزالعمال ج ۱۰، ص ۴۵.
۱۷۸- کافى ، ج ۶، ص ۳۷۳؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۵۲.
۱۷۹- کافى ، ج ۶، ص ۳۷۳؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۵۲.
۱۸۰- بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۵۳.
۱۸۱- دعائم الاسلام ج ۲، ص ۱۱۱؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۷۷.
۱۸۲- کنزالعمال ، ج ۱۰، ص ۸۶.
۱۸۳- نوعى خرماى مرغوب
۱۸۴- طب الرضا ص ۳۵؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۳۲۴.
۱۸۵- کافى ، ج ۶، ص ۳۳۵؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۸۸.
۱۸۶- کافى ، ج ۶، ص ۳۳۵.
۱۸۷- کافى ، ج ۶، ص ۳۷۲؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۱۹.
۱۸۸- کافى ، ج ۶، ص ۳۷۲.
۱۸۹- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۹۹؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۱۹.
۱۹۰- کنزالعمال ، ج ۹، ص ۳۲۱؛ بحارالانوار، ج ۷۶، ص ۱۳۵.
۱۹۱- کافى ، ج ۶، ص ۳۳۲؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۸۲.
۱۹۲- کافى ، ج ۶، ص ۳۳۱؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۸۱.
۱۹۳- کافى ، ج ۶، ص ۳۳۱؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۸۱.
۱۹۴- کسد، کست ، کوشند، عود عربى .
۱۹۵- کنزالعمال ، ج ۱۰، ص ۲۴.
۱۹۶- کنزالعمال ، ج ۱۰، ص ۴۷.
۱۹۷- کنزالعمال ، ج ۱۰، ص ۴۸.
۱۹۸- کافى ، ج ۶، ص ۳۳۲؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۸۳.
۱۹۹- کافى ، ج ۶، ص ۳۰۶؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۷۶.
۲۰۰- کافى ، ج ۴، ص ۳۵۹.
۲۰۱- گیاهى است مسهل و نام دیگر آن ، سیا مى باشد.
۲۰۲- گیاهى مسهل است .
۲۰۳- دعائم الاسلام ، ج ۲، ص ۱۴۹؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۲۱۹.
۲۰۴- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۴۰۹؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۲۱۸.
۲۰۵- محاسن ، ج ۲، ص ۲۸۴؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۲۹۷.
۲۰۶- کافى ، ج ۶، ص ۳۲۹؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۳۰۵.
۲۰۷- دعائم الاسلام ، ج ۲، ص ۱۴۹؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۲۷۵.
۲۰۸- کافى ، ج ۶، ص ۳۲۹؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۳۰۱.
۲۰۹- کافى ، ج ۶، ص ۳۳۰.
۲۱۰- کنزالعمال ، ج ۱۵، ص ۲۸۴.
۲۱۱- کنزالعمال ، ج ۱۵، ص ۲۸۴.
۲۱۲- طب الائمه ، ص ۲۴؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۱۶۲.
۲۱۳- کافى ، ج ۶، ص ۳۲۹؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۳۹۸.
۲۱۴- کافى ، ج ۶، ص ۳۲۹؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۳۰۳.
۲۱۵- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۸۱؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۸۸.
۲۱۶- منظور از خوردن هسته و استخوان سنجد، پس از کوبیدن آن مى باشد.
۲۱۷- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۸۱؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۸۸.
۲۱۸- کافى ، ج ۶، ص ۳۵۷.
۲۱۹- کافى ، ج ۶، ص ۳۵۵؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۶۸.
۲۲۰- محاسن ، ج ۲ ص ۳۶۸؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۹۳.

۲۲۱- کافى ، ج ۶، ص ۳۷۵؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۹۳.
۲۲۲- طب الائمه ، ص ۱۵۳؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۷۵.
۲۲۳- دعائم الاسلام ، ج ۲، ص ۱۴۸.
۲۲۴- کافى ، ج ۸، ص ۲۹۱؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۱۴۰.
۲۲۵- کافى ، ج ۶، ص ۳۵۵؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۱۷۷.
۲۲۶- کافى ، ج ۶، ص ۳۵۵.
۲۲۷- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۷۵؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۷۷.
۲۲۸- مواعظ عددیه ، ص ۲۱۱.
۲۲۹- شاید منظور، بیمارى هاى روحى و روانى باشد.
۲۳۰- طب الائمه ، ص ۱۳۵؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۷۵.
۲۳۱- علل الشرایع ، ص ۵۱۵؛ بحارالانوار، ج ۱۰۳، ص ۲۸۰.
۲۳۲- علل الشرایع ، ص ۵۱۵؛ بحارالانوار، ج ۱۰۳، ص ۲۸۰.
۲۳۳- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۹۴؛ کنزالعمال ج ۱۵، ص ۲۷۱
۲۳۴- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۹۴؛ کنزالعمال ج ۱۵، ص ۴۴۰.
۲۳۵- علل الشرایع ، ص ۵۲۰؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۴۷.
۲۳۶- طب الرضا، ص ۴۱؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۳۲۵.
۲۳۷- کافى ، ج ۶، ص ۳۲۴؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۳۰۰.
۲۳۸- هر درهم ، معادل ۴۶/۲ گرم است .
۲۳۹- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۶۳؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۳۰۰.
۲۴۰- تبى که دو روز در میان مى گیرد.
۲۴۱- کافى ، ج ۸، ص ۲۶۵؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۱۰۳.
۲۴۲- کافى ، ج ۶، ص ۳۳۳؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۹۸.
۲۴۳- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۶۳؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۸۹.
۲۴۴- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۶۳؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۱۸.
۲۴۵- نوعى شکر که بسیار سفت و سخت است .
۲۴۶- کافى ، ج ۶، ص ۳۳۳؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۹۷.
۲۴۷- طب الائمه ، ص ۶۷؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۳۰۰.
۲۴۸- گویا رگ جذام ، کنایه از سوداست ؛ چرا که با غلبه سودا، جذام پیش مى آید و شلغم ، مانع طغیان سودا مى شود. علامه مجلسى ، بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۲۱.
۲۴۹- کافى ، ج ۶، ص ۳۷۲؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۲۰.
۲۵۰- محاسن ، ج ۲، ص ۳۳۳؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۲۰.
۲۵۱- محاسن ، ج ۲، ص ۳۳۳؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۲۰.
۲۵۲- جامع الاحادیث قمى ، ص ۱۰۰؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۲۳۳.
۲۵۳- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۴۰۷؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۲۳۳
۲۵۴- علامه مجلسى : گویا مقصود، بادى است میان پوست و گوشت ، یا بادى همانند قولنج که در پشت و جاهاى دیگر بدن رخ مى دهد و توان حرکت را مى گیرد.
۲۵۵- علامه مجلسى : گویا خامّ صحیح است و به معناى بلغم خام مى باشد که هنوز به پختگى نرسیده است . و شاید، بادى است که در بدن انسان ، جاگیر شده و ماندگار مى گردد.
۲۵۶- علامه مجلسى : سردى اى در درون است و از چیره شدن برودت و رطوبت بر طبع انسان به وجود مى آید و از آمیزش ، ناتوان مى کند.
۲۵۷- بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۱۸۷.
۲۵۸- خصال ، ص ۶۳۶؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۹۵
۲۵۹- کافى ، ج ۶، ص ۳۳۶؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۰۲.
۲۶۰- طب الائمه ص ۸۹؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۸۲.
۲۶۱- کنزالعمال ، ج ۱۰، ص ۳۱.
۲۶۲- کنزالعمال ، ج ۱۰، ص ۳۱.
۲۶۳- کافى ، ج ۶، ص ۳۳۷؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۰۳.
۲۶۴- کافى ، ج ۶، ص ۳۳۷؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۰۳.
۲۶۵- بیمارى معده است که مانع هضم و جذب غذا مى گردد و ایجاد اسهال مى کند.
۲۶۶- کنزلعمال ، ج ۱۰، ص ۳۱.
۲۶۷- کافى ، ج ۶، ص ۳۳۹؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۹۵.
۲۶۸- کافى ، ج ۶، ص ۳۳۷؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۰۲.
۲۶۹- کافى ، ج ۶، ص ۳۳۸؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۰۷.
۲۷۰- محاسن ، ج ۲، ص ۱۷۵؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۸۵.
۲۷۱- مجمع البیان ، ج ۳، ص ۳۶۵؛ بحارالانوار، ج ۶۵، ص ۱۱۳.
۲۷۲- کافى ، ج ۶، ص ۵۱۳.
۲۷۳- محاسن ، ج ۲، ص ۱۷۶؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۸۶.
۲۷۴- کافى ، ج ۶، ص ۳۲۱؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۸۵.
۲۷۵- دعائم الاسلام ، ج ۲، ص ۱۱۲؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۵۹.
۲۷۶- محاسن ، ج ۲، ص ۳۰۶؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۵۸.
۲۷۷- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۴۰۸؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۵۹.
۲۷۸- دعائم الاسلام ، ج ۲، ص ۱۴۸؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۹۴.
۲۷۹- کنزالعمال ، ج ۱۰، ص ۸؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۹۰.
۲۸۰- کنزالعمال ، ج ۱۰، ص ۴۴.
۲۸۱- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۵۹؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۹۴.
۲۸۲- کافى ، ج ۶، ص ۳۳۲؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۹۲.
۲۸۳- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۵۹؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۹۴.
۲۸۴- کافى ، ج ۶، ص ۳۳؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۹۱.
۲۸۵- طب النبى ، ص ۷، بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۲۹۱.
۲۸۶- بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۹۴.
۲۸۷- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۹۵؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۹۰.
۲۸۸- کنزالعمال ، ج ۱۰، ص ۲۱.
۲۸۹- کنزالعمال ، ج ۱۰، ص ۸۷.
۲۹۰- محاسن ، ج ۲، ص ۳۰۰، بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۹۲.
۲۹۱- آبله بزرگ و سیاهى که دهانه هاى زیادى دارد و درون آن پر از چرک است .
۲۹۲- کنزالعمال ، ج ۵، ص ۸۲۲.
۲۹۳- طب الائمه ، ص ۵۵؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۱۱۸.
۲۹۴- کافى ، ج ۸، ص ۱۹۴؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۱۶۳.
۲۹۵- بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۹۳.
۲۹۶- طب الرضا، ص ۳۷؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۳۲۴.
۲۹۷- طب الائمه ، ص ۵۱؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۱۰۰.
۲۹۸- این فالوده ، غیر از فالوده ى امروزى است . فالوده در گذشته به نوعى حلوا گفته مى شد که از نشاسته و بادام و چیزهاى شیرینى مثل شیره و عسل و شربت قند درست مى کردند.
۲۹۹- طب الائمه ، ص ۵۱؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۱۰۰.
۳۰۰- طب النبى ، ص ۹؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۲۳۲.
۳۰۱- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۸۰؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۲۳۲.
۳۰۲- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۸۱؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۳۲.
۳۰۳- محاسن ، ج ۲، ص ۳۳۵؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۳۲.
۳۰۴- بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۳۱.
۳۰۵- بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۳۲.
۳۰۶- آرد حبوبات بریان و بو داده شده مى باشد. هر جا که قاووت به تنهایى آمده ، منظور از آن ، قاووت گندم است .
۳۰۷- طب الائمه ، ص ۶۷؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۷۸.
۳۰۸- کافى ، ج ۶، ص ۳۰۵؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۷۶.
۳۰۹- محاسن ، ج ۲، ص ۲۸۸؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۷۷.
۳۱۰- محاسن ، ج ۲، ص ۲۸۸؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۷۷.
۳۱۱- محاسن ، ج ۲، ص ۲۸۸؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۷۷.
۳۱۲- کافى ، ج ۶، ص ۳۰۶؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۷۶.
۳۱۳- محاسن ، ج ۲، ص ۲۸۹؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۸۰.
۳۱۴- کافى ، ج ۶، ص ۳۰۶؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۷۹.
۳۱۵- کافى ، ج ۶، ص ۳۱۱.
۳۱۶- بحارالانوار، ج ۴۹، ص ۴۸
۳۱۷- کافى ، ج ۶، ص ۳۰۷؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۸۱.
۳۱۸- کافى ، ج ۶، ص ۳۰۷؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۸۱.
۳۱۹- کافى ، ج ۶، ص ۳۰۷؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۸۱.
۳۲۰- بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۲۷۴.
۳۲۱- دعائم الاسلام ، ج ۲، ص ۱۵۰.
۳۲۲- کافى ، ج ۶، ص ۳۵۶.
۳۲۳- کافى ، ج ۶، ص ۳۵۶.
۳۲۴- کافى ، ج ۶، ص ۳۵۶.
۳۲۵- کافى ، ج ۶، ص ۳۰۶؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۷۸.
۳۲۶- طب الائمه ، ص ۶۷؛ بحارالانوار، ج ۶۶، صص ۲۷۸.
۳۲۷- محاسن ، ج ۲، ص ۳۱۳؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۰۸.
۳۲۸- کافى ، ج ۶، ص ۳۶۳؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۰۷.
۳۲۹- کافى ، ج ۶، ص ۳۶۲؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۰۸.
۳۳۰- کافى ، ج ۶، ص ۳۶۳؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۰۹.
۳۳۱- کافى ، ج ۶، ص ۳۶۳؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۰۹.
۳۳۲- کافى ، ج ۶، ص ۳۶۳؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۰۹.
۳۳۳- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۹۶؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۳۹.
۳۳۴- کافى ، ج ۶، ص ۳۷۶؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۳۹.
۳۳۵- دعوات ، ص ۱۵۹.
۳۳۶- کافى ، ج ۶، ص ۳۱۹؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۷۷.
۳۳۷- کافى ، ج ۶، ص ۳۱۹؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۷۷.
۳۳۸- کنز العمال ج ۱۰، ص ۴۴.
۳۳۹- دعوات ص ۱۵۴؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۲۹.
۳۴۰- کنزالعمال ، ج ۱۵، ص ۲۸۰؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۲۸.
۳۴۱- کافى ، ج ۶، ص ۳۷۱؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۲۸.
۳۴۲- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۸۳؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۲۵.
۳۴۳- طب الائمه ، ص ۱۳۸؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۲۸.
۳۴۴- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۹۰؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۲۹۷.
۳۴۵- کافى ، ج ۶، ص ۳۶۶؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۴۰.
۳۴۶- فردوس ، ج ۵، ص ۳۷۰.
۳۴۷- طب النبى ، ص ۱۱؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۳۰۰.
۳۴۸- طب النبى ، ص ۶؛ بحارالانوار، ج ۷۶، ص ۳۲۱.
۳۴۹- کنزالعمال ، ج ۶، ص ۶۴۷.
۳۵۰- مکارم الاخلاق ، ج ۲، ص ۳۲۸؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۴۴۳.
۳۵۱- خصال ، ص ۶۱۲؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۴۴۳.
۳۵۲- کنزالعمال ، ج ۱۴، ص ۱۸۶.
۳۵۳- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۴۲۳؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۴۴۴.
۳۵۴- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۴۲۳؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۴۴۴.
۳۵۵- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۴۲۳؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۴۴۴.
۳۵۶- کافى ، ج ۶، ص ۳۴۰؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۲۸۱.
۳۵۷- مستدرک الوسائل ، ج ۱۶، ص ۴۰۵.
۳۵۸- خصال ، ص ۶۳۲؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۶۸.
۳۵۹- کافى ، ج ۶، ص ۳۵۸؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۷۷.
۳۶۰- طب الائمه ، ص ۱۲۵.
۳۶۱- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۳۵؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۵۸.
۳۶۲- محاسن ، ج ۲، ص ۲۵۶؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۵۸.
۳۶۳- کنزالعمال ، ج ۱۵، ص ۲۸۲.
۳۶۴- کنزالعمال ، ج ۱۵، ص ۲۸۲.
۳۶۵- دعائم الاسلام ، ج ۲، ص ۱۴۵؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۲۷۳.
۳۶۶- کنزالعمال ، ج ۱۵، ص ۴۵۵.
۳۶۷- کنزالعمال ، ج ۱۵، ص ۴۵۵.
۳۶۸- دعائم الاسلام ، ج ۲، ص ۱۰۹؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۷۶.
۳۶۹- محاسن ، ج ۲، ص ۲۵۵؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۶۶.
۳۷۰- بحارالانوار، ج ۵۰، ص ۲۵۵.
۳۷۱- طب الائمه ، ص ۶۴.
۳۷۲- دعوات ، ص ۱۵۳؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۷۵.
۳۷۳- کافى ، ج ۶، ص ۳۱۶؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۶۹.
۳۷۴- کافى ، ج ۶، ص ۳۱۶؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۶۹.
۳۷۵- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۴۸؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۷۴.
۳۷۶- محاسن ، ج ۲، ص ۲۶۶؛ بحارالانوار، ج ۶۵، ص ۱۸۲.
۳۷۷- کنزالعمال ، ج ۱۰، ص ۳۱.
۳۷۸- طب النبى ، ص ۷؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۲۹۶.
۳۷۹- غیبت نعمانى ، ص ۶۷.
۳۸۰- طب الائمه ، ص ۶۴؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۰۱.
۳۸۱- کافى ، ج ۶، ص ۳۱۰؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۶۹.
۳۸۲- کافى ، ج ۶، ص ۳۱۲؛ بحارالانوار، ج ۶۵، ص ۴۳.
۳۸۳- نام هاى دیگر این پرنده ، عبارت است از: علوقس ، هوبره ، آهوبره ، چرز، شوات ، تغدرى ، خرچال ، طوى ، قوشى .
۳۸۴- کافى ، ج ۶، ص ۳۱۳؛ بحارالانوار، ج ۶۴، ص ۲۸۵.
۳۸۵- مرآه العقول ، ج ۲۲، ص ۱۳۳.
۳۸۶- کافى ، ج ۶، ص ۳۱۲؛ بحارالانوار، ج ۶۵، ص ۶.
۳۸۷- کبکنجیر یا کبک انجیر، پرنده اى است شبیه به کبک ، اما بزرگتر از آن که در مناطق گرم و معتدل و در صحرا زندگى مى کند.
۳۸۸- کافى ، ج ۶، ص ۳۱۲؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۷۵.
۳۸۹- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۵۰؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۷۴.
۳۹۰- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۵۰؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۷۴.
۳۹۱- کافى ، ج ۶، ص ۳۱۲؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۷۴.
۳۹۲- کافى ، ج ۶، ص ۳۲۳؛ بحارالانوار، ج ۶۵، ص ۲۰۷.
۳۹۳- کافى ، ج ۶، ص ۳۲۳؛ بحارالانوار، ج ۶۵، ص ۲۰۸.
۳۹۴- طب الرضا، ص ۶۳؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۳۲۱.
۳۹۵- دعائم الاسلام ، ج ۲، ص ۱۵۱؛ بحارالانوار، ج ۶۵، ص ۱۹۰.
۳۹۶- خصال ، ص ۶۳۶؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۵۷.
۳۹۷- بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۵۶.
۳۹۸- طب الائمه ، ص ۱۳۷.
۳۹۹- کافى ، ج ۶، ص ۳۴۴.
۴۰۰- نوعى بیمارى پوستى است که به واسطه آن ، لکه هاى سفیدى در گردن ، بازو، سینه و صورت به وجود مى آید.
۴۰۱- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۴۰۶؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۵۶.
۴۰۲- کافى ، ج ۶، ص ۳۴۴؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۵۶.
۴۰۳- گیاهى خوشبو و صحرایى که در عربى به آن سعد مى گویند.
۴۰۴- کافى ، ج ۶، ص ۳۷۹؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۴۳۵.
۴۰۵- کافى ، ج ۶، ص ۳۷۸؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۴۳۵.
۴۰۶- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۴۱۲؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۲۳۵.
۴۰۷- طب النبى ، ص ۹؛ بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۲۹۸.
۴۰۸- خصال ، ص ۳۴۳؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۵۱.
۴۰۹- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۴۱۵؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۵۳.
۴۱۰- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۸۰؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۵۲.
۴۱۱- کافى ، ج ۵، ص ۳۰۸.
۴۱۲- بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۲۷۱.
۴۱۳- طب الرضا، ص ۳۶، بحارالانوار، ج ۶۲، ص ۳۲۴.
۴۱۴- طب الائمه ، ص ۱۳۷؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۵۳.
۴۱۵- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۸۰؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۵۱.
۴۱۶- کافى ، ج ۶، ص ۳۵۲؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۵۲.
۴۱۷- کافى ، ج ۶، ص ۲۸۷؛ مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۳۳.
۴۱۸- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۷۷؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۴۹.
۴۱۹- کافى ، ج ۶، ص ۲۸۶؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۷۰.
۴۲۰- کنزالعمال ، ج ۷، ص ۱۸۸.
۴۲۱- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۳۴؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۵۵.
۴۲۲- کافى ، ج ۶، ص ۳۰۴؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۷۴.
۴۲۳- کافى ، ج ۶، ص ۳۰۵؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۷۴.
۴۲۴- کافى ، ج ۶، ص ۳۰۵؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۷۵.
۴۲۵- کافى ، ج ۶، ص ۳۰۵؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۷۴.
۴۲۶- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۳۳۵؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۷۵.
۴۲۷- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۴۰۸.
۴۲۸- کافى ، ج ۶، ص ۳۴۲؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۶۳.
۴۲۹- محاسن ، ج ۲، ص ۴۲۵؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۳۹۸.
۴۳۰- مکارم الاخلاق ، ج ۱، ص ۴۱۲؛
۴۳۱- کافى ، ج ۶، ص ۳۲۷؛ بحارالانوار، ج ۶۴، ص ۲۷۳.
۴۳۲- کافى ، ج ۶، ص ۳۲۶؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۳۹۴.
۴۳۳- کافى ، ج ۶، ص ۳۲۶؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۳۹۹.
۴۳۴- کافى ، ج ۶، ص ۳۳۰؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۳۹۹.
۴۳۵- محاسن ، ج ۲، ص ۱۶۹؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۸۶.
۴۳۶- کافى ، ج ۶، ص ۳۱۹؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۸۶.
۴۳۷- کافى ، ج ۶، ص ۳۱۹؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۸۶.
۴۳۸- کافى ، ج ۶، ص ۳۱۹؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۸۶.
۴۳۹- کافى ، ج ۶، ص ۳۴۴؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۲۵۷.
۴۴۰- طب الائمه ، ص ۱۳۶؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۸۹.
۴۴۱- طب الائمه ، ص ۱۳۶؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۸۹.
۴۴۲- طب الائمه ، ص ۱۳۶؛ بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۸۹.
۴۴۳- کافى ، ج ۲، ص ۳۵۹؛ بحارالانوار، ج ۹۶، ص ۱۸۹.
۴۴۴- طب الائمه ، ص ۱۳۶؛ بحارالانوار، ج ۹۶، ص ۱۸۹.

Zugriffe: 1521