بحثى پیرامون آیه (فضلتکم على العالمین )
این آیه کریمه در قرآن مجید سه باردرباره بنى اسرائیل آمده است که دو مورد ان در سوره بقره مى باشد. چنانچه مىفرماید:(( (یا بنى اسرائیل اذکروا نعمتى التى انعمت علیکم و انى فضلتکم علىالعالمین ))) (۳۶۹)
یعنى : (اى بنى اسرائیل ! یاد کنید نعمتهایى را که به شما عطا کردم و شمارا بر عالمیان (به نعمت کتاب رسول ) برترى دادم ).
و مورد سوم در سوره اعراف مى باشد، که چون بنى اسرائیل از دریا گذشته و در صحراى سینا به قومى بت پرست رسیدند، از حضرت موسى خواستند که براى انها نیز خدایانى و بتهایى بسازد. حضرت موسى با کمال خشم از نادانى آنها فرمود:(( (اغیر الله الغیکم الها و هو فضلکم على العالمین ))) (۳۷۰)
اکنون باید دید مراد از این تفضیل چیست ؟ آیا هر فرد بنى اسرائیل از همه برترند؟ و آیا مراد از (عالمین ) همه جهانیان از اولین و آخرین مى باشد؟
مراد از تفضیل ، آن طور که از آیات بر مى آید، وقوع معجزات و جریانهایى است که در بنى اسرائیل به وجود آمده و در اقوام دیکر به وجود نیامده است ؛ مانند اژدها شدن عصا، آمدن من و سلوى شکافتن دریا براى گذشتن بنى اسرائیل ، وعده چهل روزه خدا با موسى ، شکافتن سنگ در صحراى سینا و جارى شدن دوازده چشمه ، زنده شدن گاو و شهادت دادن به قاتل یک مقتول (فقلنا اضربوه ببعضها کذلک یحیى الله الموتى ) (۳۷۱) و معجزات نه گانه حضرت موسى - علیه السلام -
مراد از (عالمین ) ظاهرا همه جهانیان است چرا که مدلول جمع محلى به الف و لام همین مى باشد. ولى این تفضیل ، دلیل مفضل و برتر بودن هر فرد از انها نیست ، غالب انها مردم بدکار، گناهکار و روسیاه بودند، بلکه منظور از آیات ، آن است که این جریانها در این قوم به وجود آمده است نه در اقوام دیگر. مثل اینکه بگوییم : آیت الله خمینى - رحمه الله - در میان ایرانیان به وجود آمده . و این در کل فضیلت است ولى لازمه اش آن نیست که هر فرد ایرانى ، با فضیلت باشد.
آرى وقوع این کارها میان بنى اسرائیل ، براى آنان فضیلت است ؛ چون اینها در میان ان ملت واقع شده است ولى اینها هرگز دلیل افضل بودن فرد آنها نخواهد بود.
 

Zugriffe: 872